Eski adı Dayalan olup, tahminen 1839 yıllarında Şeyh Recep’in kızı Zinnet hanımın çiftliği olarak bilinen bu yer, Zara tarafından gelen Ali Belo tarafından satın alınmış, (önceleri Konaközü denilen yere yerleşilmiş, daha sonra bugünkü yerleşim alanı olan yere gelmişlerdir). Zara’dan gelen ilk aileye “Tosunlar” denilip Koçgiri aşiretine mensuplarmış. Halen Zara da akrabaları olduğu söyleniyor.

COĞRAFİ DURUMU: Köyün bugünkü yeri tepelik ve engebeli bir arazidir. Denizden yüksekliği 1500-1600 mt arasında olduğu söyleniyor. Köyün etrafı önceleri ormanlıkken, zamanla kesilerek yok edilmiştir. Köyün yakınlarında çam ve meşeden oluşan ormanlık alan vardır. Daha çok ilkbaharda yeşerip, yazın kuruyan otsu bitki örtüsü hakimdir.

Akarsu ve göller yoktur. İlkbaharda karların erimesiyle birlikte dereler oluşur, yazın bu dereler kurur.

 EKONOMİK DURUM: Köyde tarıma elverişli arazi azdır. Daha çok hayvancılığa elverişlidir. Tarım ürünlerinden: Buğday, arpa, çavdar en çok ekilendir. Sulu arazi olmayıp, susuz ekim yapılmaktadır. Elma, armut, kiraz gibi meyvelerin yetiştirilmesine uygun olup bunların hiçbiri yetiştirilmemektedir.

Hayvancılıkta: daha çok koyun ve inek beslenmektedir. Eski yıllarda hayvancılık ileri safhalardayken şuan sadece inek beslenmektedir

Köyde yaşanan hızlı göç, köyün sosyo ekonomik durumunu etkilemiştir. Yetişen gençlik büyük şehirlere ve yurtdışına göçmüş, 45 50 hane olan köy şuan 6 – 7 haneye düşmüştür.

 GELENEK VE GÖRENEKLER: Köyde koç katma, kış yarısı, gündönümü gibi yöresel gelenekler vardır. Düğün ve ölüm gibi olaylarda hep birlikte hareket edilir. Eski zamanlarda kış günleri; akşamları bir evde toplanılır, sohbet edilirmiş. Şimdi nüfusun azalması ve her evde televizyon olması nedeniyle bu alışkanlık yok olmuştur.

Düğünlerde en çok: Sivas halayı, Ağırlama, Hoş bilezik gibi oyunlar oynanır. Köyün kalabalık olduğu dönemlerde düğünler çok eğlenceli olur, saz çalıp türküler söylenilirken yine yoğun göç olayından dolayı bu adetlerde yok olmuştur.

Köyümüzde; adak kesme, ziyarete gidip kurban kesme gibi adetler vardır. Eski feodal bağlar kalmamıştır.

EĞİTİM ÖĞRETİM: Köyümüzde ilk olarak okul 1966 yılında, bir köy evinde açılmıştır. Bugünkü okul binası ise 1983 yılında yapılmıştır. Köyde okuma yazma bilmeyen yoktur. 1992 yılına kadar toplam 124 öğrenci mezun olmuştur. Köyümüzde Yüksekokulu tamamlayan birey sayısı son yıllarda artış göstermiş, çeşitli mesleklerde bir çok arkadaşımız bulunmaktadır.

ULAŞIMI: Köy; Sivas’a 46 Km, Yıldızeli’ne ise 25 km uzaklıktadır. Yolu 1979 yapılmış olup, o günden sonra kum dökülmemiştir. Kışın yollar kardan kapanıyor, ilkbahar ve sonbaharda çamurdan dolayı çoğu günler arabalar çalışmıyor. İlçeye ulaşım çevre köyden gelen araçlarla sağlanıyor.

Köyün Elektriği ve telefonu mevcut olup, suyu 2000 yılından itibari şebeke suyu olarak evlere dağıtılmıştır.

EL SANATLARI: Köyde eskiden halı, kilim gibi el sanatları yapılırken, şimdilerde bunlardan anlayan kimse kalmamıştır. Kadınlar kışın genelde el örgüsü olarak dantel, kazak ve çorap örmektedirler.